محاسبه عیدی و سنوات ۱۴۰۵؛ برآورد تسویه پایان کار

عیدی و سنوات چطور برآورد می‌شوند؟

برای کارگر مشمول قانون کار، مبنای عیدی سال کامل ۶۰ روز آخرین مزد است؛ مبلغ عیدی نباید از ۹۰ روز حداقل مزد روزانه بیشتر شود. اگر کارکرد کمتر از یک سال باشد، عیدی به نسبت روزهای کارکرد محاسبه می‌شود. ابزار برای حفظ این نسبت، هم مبلغ عیدی و هم سقف را به روزهای کارکرد واردشده متناسب می‌کند.

برآورد مزایای پایان کار بر پایهٔ یک ماه آخرین مزد برای هر سال خدمت انجام می‌شود. برای یک بخش از سال، رقم به نسبت روزهای خدمت محاسبه شده است. نوع قرارداد، سابقهٔ قبلی، پرداخت‌های علی‌الحساب و تفسیر مقررات ممکن است در تسویهٔ واقعی اثر بگذارد.

عیدی = کمینهٔ (۲ × مزد ماهانه، ۹۰ × حداقل مزد روزانه) × روزهای کارکرد ÷ ۳۶۵
سنوات تقریبی = مزد ماهانه × روزهای خدمت ÷ ۳۶۵

مثال عیدی سال کامل

با مزد ماهانهٔ ۳۰ میلیون تومان و حداقل مزد روزانهٔ ۵۵۴٬۱۸۵ تومان، عیدی نظری ۶۰ میلیون تومان می‌شود، اما سقف سالانهٔ مبتنی بر حداقل مزد ۴۹٬۸۷۶٬۶۵۰ تومان است؛ بنابراین برآورد عیدی به سقف محدود می‌شود. با شش ماه کارکرد، عیدی و سقف نیز به نسبت روزهای خدمت کاهش می‌یابند.

چه مواردی نتیجهٔ تسویه را تغییر می‌دهند؟

این ابزار همهٔ اجزای مزد و مزایا را به‌طور خودکار تشخیص نمی‌دهد. مزد مبنا، فوق‌العاده‌های وابسته به شغل، کارکرد، عرف کارگاه، پرداخت‌های قبلی و شمول قانون کار را بر اساس اسناد خود بررسی کن. عیدی کارکنان دولتِ غیرمشمول قانون کار نیز ممکن است تابع ضابطهٔ دیگری باشد.

برای رقم سال ۱۴۰۵، حداقل مزد روزانه را از بخشنامهٔ مزد معتبر کنترل کن. ابزار مبلغ آن را قابل‌ویرایش گذاشته است تا در سال‌های بعد هم بشود از همان محاسبه‌گر استفاده کرد. این برآورد جای فیش تسویه یا نظر مرجع حل اختلاف را نمی‌گیرد.